Witte melkflessen
Column
Het was afgelopen dagen natuurlijk genieten van het mooie weer. Rijdend door Veldhoven kon je rond een uurtje of 6 vaak de bbq ruiken. Dat is toch mooi hè!
Met het zonnetje op je bol zie je zo veel meer. Mensen die lekker in de voortuin bezig zijn, heel veel fietsers, terrasjes die vol zitten of spelende kinderen die tikkertje spelen op het schoolplein. Als kind vond ik deze periode echt fantastisch. Het waren de laatste schoolweken waardoor je veel buiten was om te voetballen, fietsen en ga zo maar door.
Het is ook de tijd dat je de vakanties eraan komen, voor jong en oud. In juli zijn natuurlijk de meeste mensen een paar weken vrij maar tegenwoordig gaan veel mensen ook in de ‘rustigere’ periodes naar het buitenland. Over een tijdje ben ik ook een weekje naar Spanje maar daarvoor zijn andere zorgen.
Het verschil tussen een beetje
bruin en spierwit
Geloof me, als ik daar rond loop dan beginnen mensen spontaan Engels tegen me te praten. Ik ben die doorsnee vakantieganger die eigenlijk veel te wit ziet om op vakantie te gaan. Nu moet ik in verband met mijn moedervlekken enorm uitkijken met de zon, maar er is nog wel een verschil tussen een beetje bruin en spierwit.
Nou, bij die laatste categorie hoor ik. Je ziet het vast wel voor je, mocht jij me tegen komen. Neem een iets te dikke Brabander in z’n zwembroek die zich heeft ingesmeerd maar eigenlijk gewoon licht geeft in het donker. Na een paar dagen zie je nog weinig verschil maar heeft hij wel een vuurrode neus, want die verbrandt als eerste.
Na een weekje kom je weer in het dorp en ziet niemand, maar echt niemand, dat je een fijne vakantie hebt gehad. Nou, dat is een beetje hoe het bij mij gaat. Lange leve de witte melkflessen en de vuurrode neus!
Jordy Graat, Veldhoven