Vliegtuigvolk
ColumnDe titel klinkt misschien wat hard. Maar voor je allerlei conclusies trekt, lees eerst even het stukje. Want ik had er afgelopen week een beetje een naar gevoel van.
Het was tijd voor een weekje Spanje en daar heb ik met mijn gezin enorm van genoten. Fijn weer, lekkere zwembaddagen maar vooral even niks moeten is superfijn.
Het vloog voorbij en voor je het weet sta je alweer je koffer in te pakken. Ik was aan de Costa Brava en daar krijg je toch wel het ultieme vakantiegevoel, zeker omdat ik daar al jaren kom. Echt genieten!
Waar ik minder van genoot, is van sommige mensen in het vliegtuig. Deze weken reizen er veel families met kleine kinderen. Dat gaat vaak samen met stress voor de ouders die uiteraard alles eraan doen om voor iedereen de vlucht zo fijn mogelijk te maken. Maar natuurlijk gebeurt het dat je kindje bijvoorbeeld pijn krijgt aan zijn oortjes, het lastig vindt om wat langer stil te zitten of moeite heeft met vliegen...
Kindje huilt niet expres
Als ik dan zie hoe sommige mensen die rondom dat kindje zitten zich gedragen, dan schaam ik me kapot. Zeker als vader of moeder druk bezig is om alles rustig te krijgen. Mensen die expres om gaan kijken bij ieder huiltje, de ouders gaan aanstaren of zuchtend om zich heen gaan kijken in de hoop medestanders te vinden die het ook vervelend vinden.
Ik snap echt wel dat het tijdens een vlucht niet altijd fijn is, maar een kindje huilt niet expres. Zeker niet om iemand anders vlucht onaangenaam te maken.
De manier waarop een deel van het vliegtuigvolk doet, is echt intens triest. Waarschijnlijk zelf nooit jong geweest of ook maar een beetje empathie in het lichaam om te weten dat dit op zo’n vlucht kan gebeuren.
Dus als je gaat vliegen komende weken, ben een beetje lief voor kleine kinderen, de ouders en jezelf. Dankjewel!
Jordy Graat, Veldhoven
Column van Jordy Graat