Verkeersveiligheid begint bij jezelf!
RecensieVeel automobilisten vinden zichzelf betere bestuurders dan de gemiddelde weggebruiker. Uit onderzoek blijkt zelfs dat een overgrote meerderheid zijn of haar eigen rijvaardigheid hoger inschat dan die van anderen. Ook ik reken mezelf tot die categorie. Maar mijn kinderen – een zoon met 1 jaar rijervaring en een dochter die nu rijlessen volgt – denken daar duidelijk anders over. Volgens hen rijd ik te hard, let ik niet altijd goed op en houd ik het stuur te vaak met één hand vast.
VELDHOVEN - Toevallig lees ik enige tijd geleden in het Veldhovens Weekblad dat Veilig Verkeer Veldhoven een rijvaardigheidstraining aanbiedt. Ik meld me direct aan en maak 15,00 euro over. Vlak voor de trainingsdag ontvang ik de definitieve uitnodiging: ik wordt om 13.30 uur verwacht in de d’Ouw School in Oerle, voor een programma tot 17.00 uur.
Een warme ontvangst
Bij aankomst wordt ik verwelkomd door Jos, al jaren penningmeester van de vereniging. Samen Veilig Verkeer, een lokaal alternatief voor Veilig Verkeer Nederland, werkt al jaren met de gemeente samen aan verkeersveiligheid in Veldhoven. Na mijn aanmelding krijg ik een groen polsbandje, 2 consumptiemunten en een plek aan tafel C. Hoewel de training bedoeld is voor 50-plussers, blijk ik met mijn 52 jaar verre van de oudste deelnemer; de meesten zijn richting de 70.
Horen en zien
Het eerste onderdeel is de hoor- en zichttest. Het gehooronderzoek doet me denken aan mijn militaire keuring: koptelefoon op, piepjes die steeds zachter worden. Mijn gehoor blijkt prima. De zichttest bestaat uit een moderne meting én een klassieke proef waarbij ik moet aangeven waar de openingen in cirkels zitten. Een minimale afwijking, maar geen reden voor een bril. “Hier kunt u prima mee rijden,” stelde de medewerkster gerust.
De praktijkrit
Daarna volgt de praktijk. Met een groep van 10 worden we gekoppeld aan gepensioneerde rijinstructeurs. Ik krijg Giel toegewezen, een vriendelijke man die al jaren vrijwilligerswerk doet. Hij kent, tot mijn verrassing, zowel de instructeur van mijn dochter als de 90+’er die mijn eigen CBR-examen ooit begeleidde.
“Rij maar zoals u altijd rijdt,” zegt Giel. “Ik kan uw rijbewijs niet innemen.” We rijden door Oerle, over de Heerbaan, een stukje snelweg, via Zeelst en de Heikant terug. Ook langs een gevaarlijke kruising in mijn wijk, onderdeel van het schoolverkeersexamen. De rit gaat goed; sommige punten kunnen netter, maar onveilig is het nergens. Alleen dat sturen met één hand, dat kan niet meer.
Het lastige theorieonderdeel
Dan de theorie. Kort geleden ben ik nog gezakt voor een proefexamen. En in een tv-programma zie ik 100 mensen - jong en oud - allemaal zakken voor het CBR-theorie-examen... Wat zegt dat over de toetsing? Een leerling merkt op: “Het CBR is een monopolist; hoe moeilijker de toets, hoe meer geld ze verdienen.” Feit blijft dat je niet mag inzien welke vragen je fout had: ‘Gezakt op inzicht’ helpt niemand verder.
In een zaaltje bekijken we foto’s van verkeerssituaties die door Helen zij n geselecteerd. Die blijken bepaald niet eenvoudig: voetgangers op onlogische plekken, een graafmachine op een zandpad, zelfs een paard. Soms wordt het achteraf logisch, soms blijft het gissen. Of we het gaan onthouden? Ik vraag het me af. De hele groep zakt - maar dat is niet erg. We leren er weldegelijk iets van.
In februari volgt er een theorieles in de d’Ouw School. Misschien doe ik dan weer mee. Want als deze middag mij één ding heeft geleerd, is het wel dit: verkeersveiligheid begint bij jezelf. En soms helpt het om even te checken of je echt zo’n goede bestuurder bent als je denkt.
Samen Veilig Verkeer werkt al jaren met de gemeente samen
