Bruno zoekt geduld en begrip
Bruno durft af en toe dichterbij te komen voor een lekker hapje, al blijven aanrakingen voorlopig nog te veel gevraagd. De vreemde mensen, onbekende geluiden en veranderde omgeving maken hem onzeker. Daarom houdt hij zich meestal schuil, veilig in een hoekje of teruggetrokken in zijn vertrouwde reismandje. Toch zijn er kleine lichtpuntjes: buitenlucht doet hem goed, en hij geniet zichtbaar van een momentje in het zonnetje. Wat opvalt, is zijn behoefte aan rust, voorspelbaarheid en autonomie. Bruno heeft weinig positieve ervaringen.