Een Zeelsts gezin van 17 kinderen
HistorieOp maandagmorgen 31 januari 1938 gaat de hoogzwangere Miet van den Oetelaar-van Oorschot (1908-1992), even naar de Sparwinkel aan de overkant van de Kruisstraat in Zeelst. “Goh, wat jammer Miet, dat je nog niet bent bevallen, we horen net op de radio dat onze koningin is bevallen van een dochter. Wat jammer dat hij er bij jullie nog niet is”. “Oh, dat kan nog makkelijk”, zegt Miet, “de dag is nog niet voorbij”. En jawel hoor, later op de dag wordt dochter Doca geboren, het 8e kind uit de serie van Miet en Jan die 17 kinderen tellen zal.
VELDHOVEN - Grote gezinnen zijn tot in het midden van de vorige eeuw niet heel bijzonder, gezinnen met meer dan 10 kinderen komen regelmatig voor. In Zeelst hebben ze er bijvoorbeeld bij Verberne, Van den Boomen, Smits en Scheepers allemaal 10 of meer. En natuurlijk hebben ze daarbij in pastoor Van Welie een verwoed supporter. Hij staat daarin niet alleen. Dankzij deze wijd verbreide ‘geestelijke bijstand’ kan Rooms-katholiek in de jaren 20 van de vorige eeuw weer de meest voorkomende religie in Nederland worden.
Oorlog
Als Doca net 2 jaar oud wordt, breekt de oorlog uit en wordt het er thuis op de boerderij van Miet en Jan niet gemakkelijker op. De Duitsers hebben het plan opgevat om pal achter de boerderij een kampement te maken voor huisvesting van officieren die op het nabijgelegen vliegveld werken. Het krijgt de vorm van een goed gecamoufleerde woonwijk en zal tijdens de oorlog ook nooit worden aangevallen. Het is het nu nog bestaande Borghoutspark. Het kost Jan 5 hectare van zijn goeie landbouwgrond.
Uit logeren
Om het gezin draaiende te houden helpen alle kleine beetjes. Zo gaat Doca vanaf haar derde levensjaar bij opa en oma van Oorschot wonen, een paar 100 meter verderop op de Biezenkuilen. Ze blijft hier tot haar 8e levensjaar en helpt mee op de boerderij van opa. In de eerste jaren na de oorlog is het nog niet gebruikelijk dat er na de lagere school verder wordt geleerd. Thuis kunnen ze genoeg handen gebruiken, maar ook bij ooms en tantes in de buurt is hulp altijd welkom.
Iets van niets maken
Touwtjes worden geverfd om te dienen als schoenveter en zondags gaan ze in 3 ploegen naar de kerk (er zijn 4 missen) zodat ze om beurten schoenen aan kunnen trekken: “Je kon het niet maken om op je klompen naar de kerk te gaan”.
Om het in de koude winter ietsje behaaglijker te hebben in bed wordt ‘s avonds een steen op de kachel verwarmd en vervolgens, in kranten gewikkeld, mee naar bed genomen. En die steen wordt diezelfde avonds nog een paar keer opgewarmd om van dienst te zijn voor een ouder familielid.
Het eten komt zoveel mogelijk van de eigen boerderij; iedere dag een emmer aardappelen, groenten uit eigen tuin. Eigen slacht zorgt voor het varkensvlees.
Zondags gaan ze in 3 ploegen naar de kerk (er zijn 3 missen) zodat ze om beurten schoenen aan kunnen trekken
Onderzoek
Het verhaal van Doca is een van de opmerkelijke levensverhalen uit het boek ‘Brabanders: van Afrika tot Zeelst en verder’. Dit boek is het eindverslag van een onderzoek naar de ware herkomst van de inwoners van de Kempen, in het bijzonder Zeelst en Meerveldhoven. Meer, op: erfgoedhuisveldhoven.nl
Welkom
Erfgoedhuis Veldhoven beschikt over een uitgebreide bibliotheek en duizenden foto’s over Veldhoven. Het archief biedt mogelijk antwoorden op vragen over geschiedenis en afstamming. Wees welkom in onze heemkamer, in de bibliotheek, op don. en zat. van 10.30 tot 12.00 uur.
Pastoor Van Welie is een verwoed supporter
