Danse Macabre
Als kind kom ik er al jaren en het blijft nóg altijd iets bijzonders. In de Efteling liggen zoveel herinneringen en ben je echt even een dagje weg.
Ik vind het altijd leuk om naar Kaatsheuvel te rijden en ik heb weleens gekscherend gezegd dat als daar ooit een droombaan vrij komt dat ik serieus overweeg de stap te maken. Waarom? Ik hou van nostalgie, de sfeer en de manier waarop de Efteling bezig is met het park en de medewerkers.
Je hoeft geen raketgeleerde te zijn om te zien dat het een bijzondere plek is om te werken. Daarom keek ik ook uit naar de opening van Danse Macabre, want daar was ik voor uitgenodigd. Lopend naar de nieuwe attractie merkte je wel dat er iets bijzonders stond te gebeuren. Ik was onder de indruk van het hele gebied en de thematisering.
Een wereld vol wonderen
Beeld je een kerkhof in met een grote abdij, maar vooral een mysterieus sfeertje. Wat ik persoonlijk wel grappig vond was dat het personeel helemaal in hun rol zat, zelfs bij de popcorn en drankenhoek. Je denkt eerst 'Wat zijn die chagrijnig!', maar ze acteerden het perfect.
Voordat je in de attractie stapt, moet je een duistere wereld door om vervolgens binnen plaats te nemen in de kerkbanken. Het is met recht een dans te noemen en er is zoveel te zien. Een stukje nostalgie en toch helemaal van nu.
Soms heb ik weleens contact met hoofdontwerper Jeroen en die vertelde dat er de laatste dagen dag en nacht aan gewerkt is. Logisch, maar dat lijkt me een hele bijzondere periode vlak voor de openingsdatum. 3 jaar geleden krijg je deze opdracht en dan is het moment daar.
Voor de allerkleinsten misschien nog net iets te spannend, maar mocht je naar Kaatsheuvel gaan sla deze dan nooit over. Het blijft toch altijd een wereld vol wonderen.
Jordy Graat.