De mol heeft een dichte fluwelige vacht. De haren staan recht in zijn huid geplant, zodat de mol onder de grond zowel vooruit als achteruit kan bewegen. FOTO: Wesley Overman.
De mol heeft een dichte fluwelige vacht. De haren staan recht in zijn huid geplant, zodat de mol onder de grond zowel vooruit als achteruit kan bewegen. FOTO: Wesley Overman.

Mollen zijn nuttig, maar wel lastig

Cultuur

IVN VEV

‘Wie is de Mol?’ is een populair TV-programma, zó populair dat haast vergeten wordt dat de mol gewoon een Nederlands zoogdier is. Met de Latijnse naam ‘Talpa Europea’, waarmee de link naar de TV weer terugkomt. Bekend dus, maar niet vaak bekeken, want als de mol bovengronds komt, loopt het vaak slecht af met het diertje.

VELDHOVEN - In parken en ook in tuinen zijn de molshopen door het korte gras goed zichtbaar in deze tijd van het jaar. Veel mensen hebben de neiging om direct met klemmen aan de gang te gaan, om het gevaar zo snel mogelijk te bestrijden. Want molshopen zijn lelijk.
Maar als dat lelijke van de molshopen nu eens wordt gelaten voor wat het is, dan heeft de mens er misschien toch nog een beetje plezier aan?
In ieder geval geldt dat wel voor de mol zelf. Niet omdat hij de molshopen zo mooi vindt, de mol is nagenoeg blind, maar wel omdat de hopen het resultaat zijn van zijn leven onder de grond.

Tot 2 meter

De mol leeft in een zelf gegraven gangenstelsel. Het grootste gedeelte van het jaar alleen. Het gangenstelsel kan wel kilometers lang zijn. Meestal een halve tot 1 meter onder de grond, maar soms ook dieper, tot 2 meter.
In die gangen verzamelt de mol zijn voedsel, veel regenwormen, insecten, slakken of een muisje dat per ongeluk in zijn gang terecht komt. Als er veel eten beschikbaar is, heeft hij een speciale manier om het ‘vers’ te houden. Hij bijt dan in de kop van een regenworm, waardoor die verlamd raakt en daarna sleept hij de verlamde wormen naar een voedselkamer.
Zo’n voorraad kan wel zo’n 100 wormen zijn. Dat lijkt veel, maar een mol eet ongeveer 50 wormen per dag.

Kraamkamer

Rond maart gaan de mannetjes op zoek naar een vrouwtje. Ze kruipen ondergronds door mollenritten (ondiepe gangen) tot ze een vrouwtje vinden om mee te paren en dan gaan ze er weer meteen vandoor. Het vrouwtje maakt in haar territorium een kraamkamer, die ze bekleedt met mos en ander droog materiaal.
Wie een extra grote molshoop ziet in het voorjaar, dan zou die van de kraamkamer kunnen zijn. Ze krijgt ongeveer 5 jongen die een paar maanden bij de moeder blijven. Dan gaan ze op zoek naar een eigen territorium. Dat is de periode dat de mol het kwetsbaarst is: veel vallen er ten prooi aan roofdieren als de buizerd, vos en wezel.
Als de jonge mol geluk heeft, treft hij en verlaten gangenstelsel aan, waar hij zijn intrek kan nemen.

Langpootmug

Behalve de last die zijn molshopen veroorzaken, is het diertje eigenlijk alleen maar nuttig bezig. De gangen brengen lucht ondergronds: goed voor de wortels van bomen en heesters. Hij ruimt schadelijke insecten op, zoals larven van de langpootmug, die de wortels van gras eten.
Dus mensen die van een mooi gazon houden, zouden de mol niet moeten verjagen. Beter is het om de verse molshoop te verspreiden en het zand en het graspolletje terug te duwen.

Meer informatie

www.ivn.nl/afdeling/veldhoven-eindhoven-vessem

Het regent!


Met de vele regen van de laatste tijd lopen de diepste gangenstelsels onder water. Pas als het land echt onder water komt, moet de mol boven de grond komen. Wat dan meestal zijn einde inluidt. Dus de ondergelopen beemden zijn een tijdje mollenvrij.

Gewoon laten zitten

Een leeg gangenstelsel wordt snel door een andere mol ingepikt. Als de mol tevreden is over zijn gangenstelsel dan onderhoudt hij wat hij heeft en maakt geen nieuwe gangen meer. Eigenlijk kan je een mol dus beter laten zitten.

Mollen
zijn
altijd
alleen!