Dag festivalseizoen
Column
We zitten inmiddels bijna in december, maar nu pas kan ik de festivalagenda dichtslaan. Afgelopen weekend was het laatste grote evenement in Best.
Vanaf april heb ik op veel plekken mogen draaien. Als je denkt dat het heel erg rock ’n roll is, dan kan ik met recht zeggen dat dat wel meevalt. Achter de schermen is het vaak snel omkleden, veel stof en zand of modder, en vooral zorgen dat je op iedere plek een dik feestje maakt.
Als je op een dag 3 van dit soort boekingen hebt, dan neem ik meestal iemand mee die rijdt. Want het zijn vaak lange dagen die veel energie kosten. Maar alle ontelbare kippenvel momenten maak je nooit zo bewust mee. Dat is zonde, want jet gaat in een sneltrein tijdens die zomermaanden.
Ik kan er een boek over schrijven
Zo’n festival in november is altijd anders omdat het stukken kouder is, vaak wat kleiner en toch een soort van reünie. In zo’n zomer leer je veel nieuwe mensen kennen en dan is het extra leuk om die aan het einde van het jaar nog eens te zien. Dan kun je eens rustig alles de revue laten passeren en vooral heel hard lachen om alle gekke dingen die voorbij kwamen. Dronken mensen, verkeerde parkeertickets, liedjes die ineens een hit werden en ga zo maar door. Ik kan er een boek over schrijven wat je in al die tijd voorbij ziet komen. Maar dat is ook de charme.
Vooral zorgen op iedere plek
een dik feestje te maken
Natuurlijk zitten er ook wat mindere kanten aan, zeker als het gaat om festivals. Iedereen wil graag z’n plekje en dat wringt wel eens. Zeker als je kijkt naar de manier, waarop dat soms gebeurd. Of acts die voor of na je staan en vooral voor zichzelf bezig zijn...
Ik heb daar soms moeite mee. Al met al gaan we nu weer wachten tot het voorjaar. Dan komen de grote tenten vanzelf weer!
Jordy Graat.
Column van Jordy Graat