Foto: ad

'Gezelligheid en eenheid bij St. Cecilia is ongelooflijk'

  Verenigingen

Ad Adriaans

Al 50 jaar speelt Peter van de Ven saxofoon bij St. Cecilia in Oerle. Op 28 september wordt hij in het zonnetje gezet tijdens een speciaal jubileumconcert dat plaatsvindt in Dorpscentrum d'Ouw School.

OERLE - In 1967 krijgt de Oerlenaar op de muziekschool zijn eerste lessen op een altsax van een klarinettist van de Amsterdamse Politiekapel. "Na wat boekjes leerde hij mij de eerste straatmars 'San Carlo' wat ook mijn examenstuk was. Vlak voor de schoolvakantie in 1968 slaagde ik waarna ik in september begon bij toen nog fanfare St. Cecilia. Sinds 1 januari 1969 ben ik officieel lid."

Hoogtepunten

Kort daarna wordt de tenorsaxofoon zijn instrument. Waarom saxofoon? "Ik wilde saxofoon spelen omdat het een stoer instrument is. Het past beter bij mij dan bijvoorbeeld een bugel of bariton. Maar als ik het gemak zie waarmee bijvoorbeeld Candy Dulfer of Bertus Borgers een solo uit hun instrument laten vloeien, dan luister ik daar wel met een bepaalde afgunst naar."
Zijn muzikale carrière kent de afgelopen halve eeuw veel hoogtepunten en anekdotes. Zo is hij eens bij een buitenactiviteit zijn marsboekje vergeten. "Toen moest ik alles uit het hoofd blazen. Dat verliep zo goed dat ik in de 20 jaar daarna het marsboekje thuisliet en alle muziek uit het hoofd blies." Anekdotisch is ook dat hij ruim 30 jaar de aangewezen persoon is die 'Hiep, hiep' roept na het spelen van een 'Lang zullen ze leven'. Ook is hij het enige lid dat de 25 jaar volmaakt van het bestaan van de Oerse Kapel die in 1972 is opgericht.

Zelfde plaats

Sinds kort is St. Cecilia een muziekvereniging. Neemt het dezelfde plaats binnen de gemeenschap in als vroeger? "Nee, dat is de afgelopen 10 jaar enorm veranderd. 10 jaar geleden hadden we nog een dorpsfunctie. De meeste leden kwamen toen ook veelal alleen uit Oerle. De vele buitenactiviteiten kwamen gaandeweg om diverse redenen te vervallen en werden vervangen door andere muzikale activiteiten. Ook de slagwerkgroep viel weg en we kregen steeds meer leden van buiten Oerle. Nu is misschien nog 25% op een of andere wijze betrokken bij Oerle en dat maakt het lastig om plaatselijke activiteiten muzikaal goed te onderhouden. Wat wel gebleven is, is de betrokkenheid en de ziel van de vereniging."

Meer berichten