Foto:

Peter R. de Vries

  Column

Wat een bizarre weken! Zeker toen het nieuws naar buiten kwam waar je eigenlijk al bang voor was. Peter R. heeft gevochten voor zijn leven, maar heeft deze zaak niet kunnen winnen. In- en intriest. Een man waar ik af en toe ook zuchtend voor de tv zat als ie weer ruzie maakte met een gast. Of als hij voor de zoveelste keer over een zaak kwam vertellen of boos was om iemand die een beetje kritisch was. 
Maar in een aantal programma’s zag ik ook de andere kant en was hij niet bang om op tv zijn tranen te laten zien. Als kind zat ik op zondagavond al ademloos naar de tv te kijken als de herkenbare introtune van het programma startte. Van oplichters tot moordzaken, alles kwam voorbij. Dat ik vervolgens de hele nacht niet kon slapen, nam ik voor lief. Jarenlang ben ik iedere week als trouwe kijker al die zaken gaan volgen en ook zijn boek over de Heinekenontvoering heb ik ademloos gelezen.
Het is bizar dat we ondertussen zover zijn, dat we in Nederland gewoon iemand op straat neer schieten. Je wordt wederom met de neus nog maar eens op de feiten gedrukt. In een tijd dat niemand meer iets kan hebben van elkaar, vooral online elkaar het leven zuur maakt en dit soort bizarre dingen bedenkt, is dit een grote dreun voor het land.
Dag Peter, je was voor mij een zeer inspirerende man. Rust zacht.

Jordy Graat.

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden