Foto: Jordy

Column Jordy Graat

Jordy Graat

Al sinds mijn 12e zit ik in de horeca. Het is een mooie maar ook gekke wereld. Mensen komen en mensen gaan. Generaties groeien op aan de bar. Leren hun vriend of vriendin kennen of hebben hun wekelijkse uitspatting met veel gekke momenten.
Voor het eerst in mijn leven maak ik me een beetje zorgen over de horeca. De (bijna) opgelegde boetes, verminderde inkomsten en de ontbrekende extraatjes blijven uit. En dat is pijnlijk. De ondernemers doen enorm hun uiterste best om alles volgens de regels te doen, maar als ze aan het einde van de avond het bonnetje uitdraaien en er moet geld bij, dan is het een hard gelag.
Ik ben blij dat het aantal besmettingsgevallen en het sterftecijfer laag blijft. Iedere dag om 14.00 uur check ik het nieuws om te zien waar we staan. Het geeft de horeca misschien ook een beetje hoop dat er echt betere tijden aankomen.
Afgelopen weekend draaide ik voor het eerst sinds 3 maanden weer een avondje plaatjes. Het was zwaar. Mensen moeten blijven zitten, meer dan 30 mensen mogen niet naar binnen en je wil geen politieagent spelen. Uiteindelijk heb je wel een leuke avond maar het is niet meer zoals ik gewend ben. Als dit het 'nieuwe normaal' moet zijn dan doet dat pijn. Veel pijn. Ik hoop dat gemeenten vooral meedenken in plaats van tegenwerken. En als we dan straks weer door kunnen naar het oude normaal, is het hopen dat ondernemers het overleven. De horeca, eigenlijk een grote onvoorspelbare factor in deze tijd.

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden