Ellen Hornman van de Wiel met in de behandelstoel dochter Ellen en kleindochter Nora. FOTO: Ad Adriaans.
Ellen Hornman van de Wiel met in de behandelstoel dochter Ellen en kleindochter Nora. FOTO: Ad Adriaans. (Foto: )

'Ik was de 1e vrouwelijke tandarts hier'

Bange patiënten?
'Geduld,
luisteren
en afleiden!'

Ad Adriaans.

Vrijdag 3 april stopt tandarts Hornman - van de Wiel met haar werkzaamheden. Na 38 jaar Zeelst en 1 jaar Meerveldhoven vindt zij het tijd voor de volgende generatie, zo luidt de boodschap aan haar patiënten.

VELDHOVEN - Nog jong, wil ze eigenlijk edelsmid worden. Maar een bezoek aan de open dag van de faculteit Tandheelkunde in Nijmegen zorgt ervoor dat de tandartshaak de plaats inneemt van het soldeergereedschap. “Ik bezocht de open dag uit nieuwsgierigheid. Een knappe voorlichter had een goed verhaal. Die man heb ik nooit meer teruggezien, maar de keuze was gemaakt”, zegt de geboren Amsterdamse.

Moeizaam

Als ze in 1977 afstudeert, werkt ze eerst enkele jaren als waarnemer, onder meer enkele maanden in de schooltandverzorging. “In 1981 opende ik mijn praktijk thuis. Eerst in 2 voormalige slaapkamers, daarna beneden. Patiënten kregen daardoor veel van ons gezinsleven mee. Zo weet menigeen nog wanneer de kinderen geboren zijn en Jacco de hond bij ons in huis kwam.”
De start was moeizaam. “Ik was indertijd de eerste vrouwelijke tandarts, hier in Veldhoven. Wellicht had men wat moeite met vrouwen in vermeende mannenberoepen.”
Haar praktijk telde één stoel en één assistente die aan de stoel en achter de balie werkte. Samen met haar vader deed ze de administratie. Gaandeweg kwam het moment dat ze geen patiënten meer aannam. “Ik wilde veel tijd aan de patiënt besteden en ik bood ze de mogelijkheid hun kinderen mee te nemen. 3 generaties van één familie waren hier geen uitzondering.”

Goede band

Over de omgang met de categorie bange patiënten is de tandarts duidelijk. “Geduld, luisteren en afleiden! Daarin heeft ook de assistente een belangrijke rol. Mijn in totaal 6 assistentes hadden allen een goede band met de patiënten.”
Dat geldt zeker ook voor kinderen. “Tegen een kind kun je nooit zeggen: als je niet meewerkt, dan stoppen we. Soms had je de steun van ouders nodig, en meestal kwam die wel. Dan groeide het kind als het ware in de behandeling.”

Volgende generatie

Rond 2006 verhuist ze met 2 andere zelfstandige tandartsen naar een locatie aan De Reijenburg. Nu is de tijd gekomen voor de volgende generatie. In Meermond, centrum voor tandheelkunde aan de Provincialeweg, vindt ze een goede voortzetting van haar praktijk. “Mijn praktijk is bijzonder door de omgang mét en behandeling ván patiënten. In Meermond vond ik een goede voortzetting van dat beleid. Daar werken onder meer 4 jonge tandartsen waaronder een jonge vrouw. Voor een aantal patiënten is dat laatste toch belangrijk. Ik ben blij dat ik het geluk heb gehad mijn praktijk zo te kunnen overdragen.”
Nu lonkt voor tandarts Hornman veel vrije tijd. “Zodra we het Corona-virus de baas zijn, ga ik eerst naar de kleinkinderen. En daarna genieten van onder meer de tuin en cultuur.”

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden