Foto: Bert Jansen.

'Ga niet bij de pakken neerzitten...'

Hannie Bettgens.

Soldatenbloed door Ivo Recourt

"Vroeger schreef ik al boekjes. Ik maakte ook tekeningen bij mijn zelfverzonnen verhaaltjes." Veldhovenaar Ivo Recourt vertelt in zijn boek Soldatenbloed zijn biografie. "Het is goed om te vertellen wat ik allemaal heb meegemaakt."

VELDHOVEN - Als manneke van amper 17 jaar oud vertrekt Ivo Recourt op zijn fiets om zich bij het leger aan te melden. "Een maat van mij had dienstplicht en ik weet nog dat ik dacht, dat ik dat ook wel leuk zou vinden."
Eerst dienstplichtig, daarna beroepsmilitair. "Als militair heb ik zowel mooie als bijzondere momenten meegemaakt. En stress! Vooral heel veel stressvolle momenten wanneer we op een uitzending waren."

Eerste trauma

Recourt heeft onder andere in Afghanistan en voormalig Joegoslavië gediend. "Je wordt getraind op alle mogelijke situaties die je mee kan maken. Maar als je dan daadwerkelijk een eerste aanval meemaakt... Een bombardement... De inslag, een stuk verderop! Je weet niet wat je meemaakt zo'n eerste keer."
Hij heeft meerdere collega's verloren. "Achteraf bekeken, heb ik daar mijn eerste trauma opgelopen."
Zelf heeft hij een zwaar ongeluk gehad. "Tijdens een oefening, in een pantservoertuig, met vrij ernstig letsel... Het licht ging uit! Maar ik ben er goed van hersteld."

PTTS

Na zijn diensttijd komt Recourt bij de politie terecht en gaat hij als persoonsbeveiliger aan het werk bij het Koninklijk huis. "Een fantastische eervolle job. Ik heb destijds Koningin Beatrix mogen begeleiden tijdens haar bezoek aan De Bennekel in Eindhoven."
Als politieagent reed hij alleen prio-1-ritten. "Wederom zeer stressvol. En het ging helemaal niet goed met mij. Tijdens een melding deed ik wat ik moest doen. Daarna raakte het me zo diep, dat ik er last van had."
En dan valt het kwartje: PTTS. Posttraumatische stresstoornis! "Ik was in disbalans en moest terug naar de basis. Wat wil ik? Wat kan ik? Wie ben ik? Een trotse man. Een goede leidinggevende. En verdomd goed getraind."

Geen prater

Recourt gaat op zoek en vind zijn passie in sporten. "Ik zat onder in de spiraal. Vaak dacht ik: wat een gekke wereld, joh! Een stukgelopen huwelijk... Ik zat op de bodem. Nou ben ik niet iemand die bij de pakken neer gaat zitten. Het gebeurt allemaal nu. Ik ben mijn eigen sportschool gestart en gebruik nu mijn kracht en kennis om mensen te motiveren."
Intussen was hij er wel achtergekomen dat hij geen prater was. "Maar ik heb wel wat te vertellen en dat heb ik opgeschreven in mijn boek Soldatenbloed. Mijn persoonlijke reis, waarbij opgeven geen optie is. Als je nooit ervaart wat een uitdagende doelstelling met je kan doen, zul je later terugkijken en spijt hebben dat je nooit geprobeerd hebt je doel na te streven. Je leeft maar een keer, dus probeer eruit te halen wat erin zit."

Inspireren

Het gaat inmiddels goed met Ivo Recourt. "Ik leid nu een rustiger leven en begeleid mensen die een andere levensstijl willen. Met mijn boek hoop ik mensen te inspireren... Ga niet bij de pakken neerzitten, leer en ga weer door."

'Een bombardement... De inslag!'

Meer berichten