Foto: Ad Adriaans

Basko eert twee gouden jubilarissen

Ad Adriaans

'De sfeer van een familieclub'

Peer van Hout en Wouter van Sambeek speelden zondag zoals gebruikelijk een hockeywedstrijd. Kort daarna kregen ze van voorzitter Huub Verhagen een oorkonde uitgereikt omdat ze al vijftig jaar lid zijn van V.M.H.C. Basko.

VELDHOVEN - Wouter van Sambeek was nog geen twaalf jaar toen hij al stond te popelen om te gaan hockeyen. "Mijn ouders waren goed bevriend met de oprichters van de club. Ik ging vaak met hen mee naar het veld en wilde lid worden. Je kon indertijd pas lid worden als je twaalf was. Toen ik die leeftijd had, heb ik me ook meteen aangemeld."

Basko-familie

Tijdens zijn studie in Wageningen en alle jaren dat hij in Den Haag werkte, bleef hij de club trouw. "Vooral toen onze kinderen nog klein waren, speelde een groot deel van mijn sociale leven zich in het weekend af op het hockeyterrein. Hier heb ik ook mijn vrouw ontmoet. Tot voor enkele jaren speelde zij hier ook en onze kinderen hockeyen nog steeds bij Basko. Wij zijn een echte Basko-familie."

Verandering

De hockeysport is veel veranderd in al die jaren, weet Peer van Hout. "Het elitaire is er overal vanaf. De komst van kunstgras bracht veel verandering en aan de uitrusting is veel verbeterd." Van Hout begon als keeper en is nog steeds doelverdediger. Hij houdt wel van een stevig duel. Een bekende kreet van Peet van Hout is: 'scheidsrechter, niks aan de hand', als hij een spits onderuit heeft gehaald.

Technische sport

De jubilarissen houden nog steeds van het spelletje. Van Sambeek: "Het is een vrij technische sport, dat vind ik leuk. Ook hou ik van het sportieve, het lopen en het sociale aspect want je doet het in een team. Samen winnen en samen verliezen. Vooral van dat laatste leer je. Samen een teleurstelling verwerken is niet altijd gemakkelijk en dat geldt nog steeds."

Rust

Van Sambeek kan terugkijken op een rijkgevulde carrière bij Basko. Zo speelde hij zestien jaar in Heren 1. Kenmerkend voor zijn spel: altijd in control en altijd de rust zelve. Hoeveel hij ook liep en hoe warm het ook was: hij zweette nooit. Nu is hij al jaren actief voor de Heren Veteranen A. "Ik ben de oudste van ons team. Altijd speelde ik op het middenveld, de laatste jaren achterin. In al die jaren heb ik naast wat schaafwonden en blauwe plekken alleen twee keer mijn sleutelbeen gebroken."

Sfeer

Beiden jubilarissen roemen de sfeer binnen de club. "Er is een periode geweest dat je iedereen hier kende. Basko heeft nog steeds de sfeer van een familieclub." Dat blijkt ook uit de uitstapjes die ze jaarlijks maken. Zo gaat Van Hout jaarlijks met de mannen op wintersport waarbij hij de beste skiër is. Van Sambeek fietst jaarlijks naar een Europese hoofdstad met een aantal sportievelingen die allen een connectie met Basko hebben.

Meer berichten

Shopbox