Gerrie Senders kort na aankomst met de Wensambulance in het Zillertal, Oostenrijk.
Gerrie Senders kort na aankomst met de Wensambulance in het Zillertal, Oostenrijk.

Ieder mens heeft een laatste wens

Als Gerrie Senders (64) op 31 december 2017 de deur van de Koningshof achter zich dicht trekt weet ze nog niet dat dit de laatste keer zou zijn. 34 jaar heeft ze daar gewerkt als planner, coördinator, vertrouwenspersoon én vraagbaak voor alle collega's. 2 weken voor Kerst heeft ze wel al onverklaarbare pijnklachten waarmee ze naar de huisarts gaat...

VELDHOVEN - "Op 2 januari werd bekend dat ik een tumor in de linkerlong heb en de longarts vond uitzaaiingen bij de tumor en geeft me nog een korte levensverwachting", vertelt de 64-jarige Gerrie Senders.

Hospice

In nog geen week tijd gaat de tumor tegen de zenuwbanen in de rug drukken waardoor Gerrie Senders een dwarslaesie krijgt en niet meer mobiel is. "In 2 weken tijd moesten we ons hele leven omgooien en in samenwerking met het ziekenhuis is geregeld dat ik in het hospice van Merefelt mocht komen wonen, waar ik 24-uurs verpleging heb."
"Vanaf dag-1 in het ziekenhuis wezen mensen me al op het bestaan van de Wensambulance. Ik was namelijk eerst nogal verdrietig dat ik nooit meer naar mijn geliefde Mayerhofen in het Zillertal in Oostenrijk kon. Wij gaan daar al zo'n 30 jaar, zomer en winter, naar toe en hadden voor maart alweer geboekt. Maar dat moest dus worden geannuleerd."

Liefste plek

Dochter Judith voegt er aan toe: "Die bergen zijn mijn moeders liefste plek. Dat ze niet kon gaan, daar had ze erg veel verdriet om. We gingen er vanuit dat de Wensambulance maar voor één dagje is, naar de Efteling bijvoorbeeld, maar het bleek dat er veel meer mogelijk is."
Via een verpleegkundige uit het hospice van Merefelt wordt een reisje aangevraagd. En Gerrie Senders kan inderdaad met haar man 4 dagen naar het geliefde Zillertal. De beide kinderen met aanhang en 5 kleinkinderen reizen met de auto mee. In de riante wensambulance met comfortabele brancard geniet Gerrie Senders tijdens de 9 uur durende reis volop van het schitterende uitzicht.

Nagenieten

2 verpleegkundigen, waarvan 1 uit het hospice van Merefelt gaan mee. Ook de chauffeur van de Wensambulance is een verpleegkundige, allen op vrijwillige basis.
Dochter Judith: "Het weer zat mee, heerlijk zonnig en niet te koud. De Wensambulance was 24 uur per dag beschikbaar! We hebben moeder alle geijkte plekjes kunnen laten bezoeken en met de rolstoel kon ze op haar favoriete plekje zitten."
Zelfs met de brancard in een grote gondel de berg op blijkt mogelijk. Gerrie Senders: "We konden zelfs met het hele gezin eten, het was fantastisch, we genieten nog na. Ik heb genoten van de voorbereiding, het daar zijn, maar ook het grote nagenieten."

Blij kijkt Gerrie Senders naar de vele mooie foto's op de muur van haar kamer in het hospice. Dochter Judith: "Het deed jou en ons allemaal zó goed! De vrijwilligers van de Wensambulance zijn professioneel, maar ook warm en betrokken... Een perfecte balans!"

Meer berichten




Shopbox