Eind goed al goed voor de familie Van de Laar. FOTO: PixaBay.
Eind goed al goed voor de familie Van de Laar. FOTO: PixaBay.

Dora en Tiny hopeloos verdwaald maar dankzij hulp veilig thuis

Algemeen

Op weg naar Eindhoven, verdwaald in Veldhoven. Het echtpaar Dora (85) en Tiny van de Laar (84) beleefde afgelopen week een hachelijk avontuur dat dankzij de hulp van betrokken winkelpersoneel toch nog goed afliep. Zoon Marc doet uit de doeken hoe zijn ouders weer veilig hun weg thuis vonden.

VELDHOVEN - “Woensdag 4 januari had mijn moeder, Dora van de Laar, een afspraak bij de oogarts in het MMC Veldhoven. Zij ging daarheen samen met mijn vader, Tiny van de Laar. Dit was geregeld met een taxibusje, omdat mijn moeder in een rolstoel zich, vanwege een halfzijdige verlamming. Nadat ze bij de oogarts klaar waren, zouden ze zelf de Taxbus terug regelen, door aan de receptie te vragen of die de taxi even kon bellen voor hen. Helaas was de receptioniste net even bezig met iets anders, waardoor het niet meteen lukt om te bellen. Op dat moment bedacht mijn vader dat hij zelf wel met de rolstoel op pad kon gaan...

Bedenk hierbij dat ze naar Vitalis Peppelrode in Woensel moesten, de meest gerichte weg is toch zeker 8,7 kilometer. Ze zijn te voet vertrokken door de regen en al snel waren ze de weg een beetje kwijtgeraakt en wisten ze het niet meer helemaal. Toen zijn ze gestrand bij Witgoedspecialist Van de Weijer in Veldhoven. Ze zijn daar opgevangen, want al snel bleek dat ze niets kwamen kopen, en hebben ze getracht hun verhaal te vertellen. Met een vader met wat geheugenproblemen en een moeder met afasie is dat een lastig karwei geweest voor het winkelpersoneel. Mijn ouders zijn in de winkel opgevangen en hebben er wat te drinken gekregen. Ondertussen is geprobeerd om iemand te bellen die kon helpen. Uiteindelijk is het personeel uitgekomen bij de broer van mijn vader die in Veldhoven woont (’Bij die kleine huisjes’, want een straatnaam kwam er niet meer uit.

Mijn oom is vervolgens naar de winkel gereden. Helaas had hij niet het telefoonnummer van mij, dus hij heeft een andere broer gebeld die mijn telefoonnummer wel had. Zo ben ik bereikt en ben meteen gekomen om ze op te halen met rolstoel en al. Ondertussen hebben mijn ouders ruim een uur (of anderhalf) in de winkel gezeten. We hebben de eigenaar en zijn personeel bedankt voor de opvang en zijn snel richting het verpleeghuis in Eindhoven gereden. Het is zo fijn dat er in deze tijd toch mensen zijn die een helpend handje toesteken en proberen een oplossing te vinden en daarvoor ben ik erg dankbaar! Zoals de eigenaar al zei: ‘Ik hoop dat als ik zo oud ben, ik ook zo opgevangen word.’

Wat een mooi begin van 2023!”