Logo veldhovensweekblad.nl


Engel Klein heeft zijn hart verpand aan de duivensport. (Foto: Bert Jansen).
Engel Klein heeft zijn hart verpand aan de duivensport. (Foto: Bert Jansen).

'Duivensport, de mooiste die er is'

Veldhovenaar Engel Klein heeft vrijdag 25 augustus de gemeentelijke erespeld gekregen van wethouder Piet Wijman voor zijn langdurige inzet als vrijwilliger voor onder meer de duivensport. En mét gemeentelijke oorkonde. Klein glimt er nog van.

VELDHOVEN - En het begon allemaal toen hij acht was, net na de oorlog. "Wij hadden thuis een kloppaal om kleden uit te kloppen en op een zondag zat er een duif op. Vader zei: 'zal ik hem eens pakken?' Hij zette de duif in het kippenhok. Het was een Belgische vrouwtjesduif en ik heb haar gehouden, dat mocht natuurlijk niet, maar wist ik veel!"

Er werd een hokje gemaakt in de kippenkooi en met een mannetjesduif erbij en een broedschotel werd de eerste duif gefokt. "En dan gaat het vanzelf. Ik heb het al 68 jaar volgehouden, het is een hobby waar nooit een eind aan komt. Alles gaat tegenwoordig elektronisch wat het een stuk makkelijker maakt. Mijn eerste kooi heb ik gebouwd van het hout van het schuurtje van mijn oma wat ik afgebroken had. Bij oma kon ik een potje breken!" Klein, Eindhovenaar van geboorte, heeft 43 jaar gewerkt bij het Nat Lab bij Medical Systems. In 1971 verhuisde hij naar Veldhoven en werd lid van De Vredesbode. Klein werd gevraagd om de poolbrieven uit te rekenen, want er was iemand ziek geworden. Hij is er nooit meer mee gestopt. "Vrijwilligerswerk, daar rol je vanzelf in. Tegenwoordig zijn de mensen meer op zichzelf. De Vredesbode telt nu nog 36 leden. Veldhoven en Zeelst, met eerst een dikke 80 en 65 leden zijn nu gefuseerd. Zo hard gaat het. 't Is jammer want het is een mooie sport, de mooiste die er is", glundert Klein. Momenteel heeft Klein zo'n 50 duiven. "Wij vliegen in één concours in de agglomeratie Eindhoven. Er wordt vergaderd met al die clubs en ik ga daar altijd met nog iemand naar toe. Ook over de vluchtprogramma's wordt vergaderd. De duiven gaan bijvoorbeeld met een vrachtwagen naar Orléans of Barcelona en worden daar gelost. En het is spánnend of ze terug komen. Ze vinden niet allemaal de weg terug, je kunt ze niet aan een pootje terugtrekken", lacht Klein.
"Op 25 augustus wist ik dat ik 50 jaar lid was. Ik dacht dat ze er tijden de jaarlijkse barbecue niets aan zouden doen vanwege familie omstandigheden bij mij.. Ik zei: ik ga barbecuen. Néé werd er geroepen, 'gij blijft binnen!' Want achter de deur stond de wethouder al te wachten!" Maar het werd een fantastische avond want Klein kreeg ook nog een speld van de vereniging voor 50 jaar lidmaatschap: de gouden duif, een delfts blauw bord van de afdeling Oost-Brabant en een bronzen speldje van verdiensten van de Nederlandse Postduiven Organisatie.

Reageer als eerste
Meer berichten