De kroon van Koning Eop II
De kroon van Koning Eop II

De geest van Koning Eop II

Algemeen

Beste lezer, dit verhaal onthult een verbluffend stukje geschiedenis van Veldhoven. Wie het leest die kijkt nooit meer met dezelfde ogen naar onze stad met haar vele kerkdorpen en wijken. Een magische kerstvertelling dus die de kijk op Veldhoven voorgoed verandert. Lees, huiver en verwonder.

Bij de opgraving van een grafheuvel op de Leemdijk, tussen Heers en Oeienbos, worden in het jaar 1845 zeldzame schatten gevonden. Een enorm belangwekkende ontdekking die internationale aandacht krijgt. De vondst bestaat uit een zilveren kroon vol edelstenen, wat kostbare bijgiften en een zilveren urn met de inscriptie EOP II. Een schat waar de nieuwe wijk Zilverackers haar naam nog aan te danken heeft.
De inscriptie EOP II verwijst naar stamhoofd Koning EOP II die zich met zijn volk zo’n 3.000 jaar geleden vestigt op deze plek. Volgens de overlevering is hij de allereerste Veldhovenaar die hier heeft rondgelopen. Ongetwijfeld is dat ook de reden dat zijn geest nog immer rondwaart in alle dorpen en wijken van Veldhoven. Het is op zijn zachtst gezegd wonderbaarlijk dat niemand hem ooit heeft gezien. Ook ik niet.
Totdat ik vorig jaar, op 24 december, op de middag voor kerstavond, op mijn mountainbike, staande wordt gehouden bij de grafheuvel van Koning EOP II. Een verlicht wezen - engel? - laat me die middag eenentwintigmaal de naam van de koning noemen. En telkens als ik zijn naam zeg gaan mijn nekharen verder overeind staan. EOP II. Ik ben verbluft, verward en totaal verbijsterd.
"Hé Wil, stop eens even!"
Tijdens mijn wekelijkse fietsrondje door de buitengebieden van Veldhoven hoor ik ter hoogte van Heers opeens mijn naam noemen. Ik knijp in mijn remmen en stap van mijn fiets om te kijken waar het geluid vandaan komt.
"Kom eens wat dichterbij…", zegt de stem.
Ik zoek waar dichterbij is en zie opeens boven een grafheuvel een engelachtige gedaante. Zweeft ze nou?
"Wil van de Vorst… Toch?"
Ik beaam met een knik.
"Rasveldhovenaar Wil van de Vorst, geboren op de Locht in Veldhoven-Dorp uit een Zeelstse moeder, getogen in Meerveldhoven en je kinderen grootgebracht in Oerle?"
"That’s me", zeg ik.
"Wil, ik ga jou iets vertellen", zegt de engel. Over Koning EOP II die lang geleden hier in deze heuvel werd begraven en wiens geest nog altijd rondwaart in Veldhoven."
"Nou, dan kan je het kort houden", antwoord ik. "Ik geloof niet in engelen en al helemaal niet in geesten." (Alhoewel bij het aanschouwen van de verlichte gedaante de twijfel behoorlijk toeslaat.).
De engel trekt zich niets aan van mijn onbehouwen repliek en gaat onverstoord verder. "Koning EOP II was stamhoofd van de eerste nederzetting in Veldhoven. Zijn naam geeft nog altijd betekenis aan alle dorpen, wijken en bossen hier. Je gaat het pas zien als je het doorhebt."
"Een beetje heerser ligt op Heers", grap ik.
De engel prijst mijn gevatte opmerking en vervolgt: "Het komt goed uit dat je wat taalgevoel hebt, Wil. Wat valt je op aan het woord Veldhoven?"
Ik haal mijn schouders op en heb geen idee waar ze naar toe wil.
"De tweede letter van Veldhoven is een e", zegt ze. "E op twee… EOP II."
"Okay", zeg ik. "In het woord Veldhoven staat een e op twee. Fijn voor Koning EOP II." En ik maak aanstalten om op mijn fiets te stappen en verder te rijden.
"Hohoho, vriend", zegt de engel, nu wat strenger. "Kijk nu eens goed naar de namen van alle kerkdorpen van Veldhoven." En ze noemt als eerste het dorp waar ik woon.
"Oerle."
"EOP II", zeg ik.

"Zeelst."

"EOP II."

"Meerveldhoven."

‘EOP II."

"Veldhoven-Dorp."

"EOP II. Wat een toeval zeg", opper ik nog.

"Okay… en dan nu alle wijken", zegt de engel. "Heikant-Oost."

"EOP II."

"Heikant-West."

"EOP II, duh."

"d’Ekker."

"EOP II."

"De Polders."

"O op twee", zeg ik.

"Het is niet Polders, maar Dé Polders", zegt de schooljuf met vleugels.

"Okay, EOP II."

"De Kelen, De Run."

"EOP II, EOP II."

"Heers, Pegbroeken."

"EOP II, EOP II."

"Het Look."

"EOP II. Maar volgens mij is het ’t Look hoor", zeg ik. "En Cobbeek is heus geen Cebbeek, als je dat denkt!" Zo, die kan ze in haar zak steken.

"Pak je iPhone er eens bij en zoek de wijk Cobbeek eens op", zegt de engel.

Ik vind het vrijwel direct op de website van de gemeente Veldhoven. Daar staat voluit de naam van de wijk: Centrum-Cobbeek, de officiële naam van de wijk waarmee Citycentrum en Cobbeek wordt bedoeld.

"EOP II", stamel ik. Godallemachtig, dit heeft nog nooit iemand gezien. Of liever gezegd: geconstateerd. Beduusd neem ik afscheid van de engel, maar ze vliegt nog een stukje mee om te benoemen waar ik rijd: Kempense Plassen, Gender, Heiberg, Oeienbos.

"EOP II, EOP II, EOP II, EOP II", roep ik. Zo hard als ik kan fiets ik naar huis. Ter hoogte van Zonderwijk knijp ik in mijn remmen. Als een biddende vogel komt de engel voor me hangen... Stil in de lucht kijkt ze me veelbetekenend aan. Dit is de enige wijk die ze nog niet heeft genoemd, maar ik begrijp direct wat ze bedoelt: "Zonderwijk… Wijk Zonder EOP II."

Via de Oerlesche Bossen, Berkt en Severinus vervolg ik mijn weg. "EOP II, EOP II, EOP II", mijmer ik. Thuis aangekomen zoek ik contact met de engel, maar ze is gevlogen. Een tijdlang tuur ik nog naar de hemel maar zie enkel de eerste sterren opflakkeren in de intredende duisternis van kerstavond.

Samen met gast-auteur Wil van de Vorst wenst de redactie van het Veldhovens Weekblad dat alle bewoners van Veldhoven fijne en inspirerende feestdagen zullen hebben. Laat Corona niet de toekomst (blijven) bepalen, blijf gezond, zorg goed voor uzelf en hen die u lief zijn en geniet van het licht dat weer terugkomt.

Fijne feestdagen allemaal!

Als een biddende vogel
komt de engel
voor me hangen...
Stil in de lucht
kijkt ze me
veelbetekenend aan!

Wil van de Vorst.