Overzicht van Oerle in de prehistorie

In 1971 ter gelegenheid van het 50-jarig bestaan van de gemeente Veldhoven geeft het toenmalige College van B&W aan de heer W. Klaasen, streekarchivaris van Oirschot, de opdracht een overzicht samen te stellen van de archieven van de voormalige dorpen, waaruit de gemeente Veldhoven in 1921 is ontstaan. Ook neemt de heer Klaasen in het kort de geschiedenis van de dorpen hierin op. Zelfs een kort overzicht over Oerle in de prehistorie.

VELDHOVEN - De oudste gegevens wat betreft een menselijke nederzetting in Oerle dateren uit een prehistorisch tijdperk. Echter, wie de oudste prehistorische mens van Oerle is geweest, kan nog niet met zekerheid worden gezegd. In zijn ‘Archeologisch overzicht der gemeente Veldhoven’ vermeldt de heer Gerrit Beex uit Hoogeloon (1912-1993), de eerste provinciale archeoloog en mede-oprichter van Brabants Heem, de vondsten van microlieten (kleine vuurstenen werktuigen) op Toterfout. Nader onderzoek dateren deze vondsten op 5900 vóór Christus.

Met zekerheid is aan te nemen, dat Oerle al in het mesolithicum (middensteentijd) menselijke bewoning kent. Misschien zullen er in de toekomst nog wel resten uit het paleolithicum worden gevonden, zoals bij de Vlasroot, waar volgens Gerrit Beex vuursteenafslag met bewerkte stukken werd gevonden, die vermoedelijk in de Ahrensburgcultuur thuishoort (9000 vóór Christus, jongpaleolithicum).

Uit het neolithicum (nieuwe steentijd: ca. 11000-3000 vóór Christus), waarin de mens overgaat van jagen en verzamelen naar landbouw en daardoor op een en dezelfde plaats verblijft, worden er op Toterfout en Halve Mijl stenen bijlen gevonden.

Eerste Bewoning

Uit het bovenstaande is het niet duidelijk op te maken welk mensenras in het bronzen tijdvak (3000-800 vóór Christus) en in de vroegste ijzertijd (vanaf 800 vóór Christus) in Oerle woont. Vondsten uit de zogenaamde Hallstatt- en La-Tène-beschaving wettigen een sterk vermoeden, dat de oude Kelten, die zich vanuit Midden-Europa over Noord-Italië, Centraal-en West-Spanje en over heel Frankrijk hadden verspreid, zich ook in onze woongebieden hebben gevestigd.

Zeker is wel, dat reeds spoedig daarna de Germanen tot hier zijn doorgedrongen en zich waarschijnlijk met de Keltische bewoners hebben vermengd. Er is veel voor te zeggen, dat dezelfde urnenveldmensen en dezelfde bewoners uit de Hallstatt- en La-Tène-periode ook in Oerle een prehistorische woonplaats hebben gekozen. Het bodemarchief van Oerle bergt volgens insiders nog veel prehistorische wetenswaardigheden, die of door een systematische ontsluiting of door toevallige opgravingen op bouwterreinen aan het daglicht kunnen worden gebracht.

Einde van de prehistorie

De prehistorie is overigens de periode uit de menselijke geschiedenis waarvan geen leesbare , geschreven bronnen beschikbaar zijn. Het eindpunt van de prehistorie is dan het jaar waarin de oudst bekende en ontcijferde bron is geschreven. Dat is voor elke cultuur of gebied op aarde verschillend. Voor dit gebied eindigt de prehistorie wanneer de Romeinse Tijd begint.

Meer, op: erfgoedhuisveldhoven.nl

Archeologie is een van de belangrijkste onderdelen van een heemkundevereniging. De gemeente Veldhoven speelt in de archeologische wereld een zeer belangrijke rol. Sinds kort houden enkele leden van vereniging Erfgoedhuis Veldhoven zich samen hiermee bezig. Belangstelling? Neem dan contact op, via: erfgoedhuisveldhoven.nl

Zichtbaar maken

Erfgoedhuis Veldhoven zet zich in om de geschiedenis van Veldhoven zichtbaar te maken voor de eigen inwoners en voor recreanten. Niet alleen de huidige gemeente is het werkterrein, maar ook de voormalige dorpen Veldhoven/Meerveldhoven, Zeelst en Oerle.

Oudste gegevens dateren uit een prehistorisch tijdperk