
Jan Boskamp
ColumnHij is officieel gestopt als voetbalanalist. De Nederlander, wonend in België, die vroeger een goeie voetballer was. Ik heb weleens filmpjes en foto’s teruggezocht over zijn actieve carrière. Het was de eerste buitenlander die de Belgische Gouden Schoen kreeg. Hij voetbalde in een tijd met grote namen zoals Willem van Hanegem.
Toen de voetbalschoenen de hoek in werden gegooid, ging hij verder als trainer. Vooral in Belgie werd hij een gewaardeerde oefenmeester die hard maar wel duidelijk was. Uiteindelijk kon hij het niet laten om naar de Verenigde Arabische Emiraten te gaan, want daar was het grote geld te halen.
Het mooiste was dat hij na een tijdje ontslagen werd maar het land niet uit kon. Dus vierde hij betaald vakantie totdat de club zijn paspoort teruggaf. Dit zijn allemaal dingen die ik de laatste jaren heb op moeten zoeken.
De eerste buitenlander die
de Belgische Gouden Schoen kreeg
Ik ken Jan vooral als een bijna onverstaanbare tv-persoonlijkheid met een groot hart voor Feyenoord en een zwak voor een aantal spelers die hij al jaren volgt. Ik kan je met een gerust hart zeggen dat Jan buiten de camera’s om precies hetzelfde is. Soms kwam ik hem tegen bij PSV waar hij voor het Europese voetbal commentaar moest geven. Altijd netjes een hand, goeie zin en klaar voor een mooie avond in Eindhoven.
Op tv keek ik altijd als hij bij Voetbal International (en alle programma’s daarna) zich staande moest houden tussen Johan Derksen en Rene van der Gijp. Hij reed dan 3,5 uur in een afgetrapte auto vanuit Brussel naar Hilversum. Daar ging hij een uitzending meekletsen om vervolgens weer helemaal terug te moeten rijden. Ik vond dat zoiets bijzonders, dan leef je echt voor het voetbal.
Nu is hij gestopt en zal hij gemist worden. Een unieke, lieve en vooral fijne vent die nu echt gaat genieten van zijn pensioen. Ik hoop hem ooit nog eens tegen te komen.
Jordy Graat.
Column van Jordy Graat